Een harde vloer in een appartement: wat mag er van de VvE?

Er zijn twee soorten geluid tussen woningen. Luchtgeluid is stemmen, muziek of de televisie. Contactgeluid ontstaat als iets de vloer zelf raakt: voetstappen, een stoel die schuift, een speelgoedauto, een hak. Dat geluid gaat via de constructie naar beneden. Een harde vloer zonder goede ondervloer geeft het vrijwel ongedempt door; tapijt dempt het.

Daarom gaan de regels voor vloeren in appartementen over contactgeluid. Hoe goed een vloer dat tegenhoudt, wordt uitgedrukt in de isolatie-index voor contactgeluid (Ico) of, in nieuwere regels, in een contactgeluidniveau (LnT,A). Bij Ico is hoger beter; bij LnT,A is lager beter.

Sinds 1 januari 2024 staan de technische bouwregels in het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl). Voor nieuwbouw geldt: het gewogen contactgeluidniveau van een ruimte naar een verblijfsgebied van een aangrenzende woning in een woongebouw is niet groter dan 54 dB (artikel 4.113 en 4.114 met tabel 4.112, versie geldend vanaf 1 juli 2026). Naar een ruimte buiten een verblijfsgebied, zoals een hal, is dat 59 dB.

Voor verbouw geldt het "rechtens verkregen niveau" (artikel 5.4 en 5.5): na een verbouwing mag de kwaliteit niet lager zijn dan daarvoor, met het niveau voor bestaande bouw als ondergrens; was het niveau hoger dan nieuwbouw, dan hoef je alleen het nieuwbouwniveau te behouden. Hoofdstuk 3 van het Bbl, met de eisen voor bestaande bouw, bevat geen eisen voor geluidwering tussen woningen. Of het vervangen van alleen de vloerafwerking überhaupt onder deze verbouwregels valt, is daarom voor de praktijk van weinig belang. In de praktijk bepaalt bij het vervangen van een vloer dus vooral je VvE-reglement wat mag, en daarnaast het burenrecht: onredelijke hinder is onrechtmatig.

Welke regels voor jouw appartement gelden, staat in de splitsingsakte, het splitsingsreglement en eventueel een huishoudelijk reglement. Welk modelreglement daaronder ligt, hangt af van het jaar van splitsing. Volgens VvE Belang zeggen de modelreglementen van 1973 en 1983 niets over geluid.

Het modelreglement 2017 is het strengst. Artikel 28 lid 1 zegt dat de vloerbedekking in privégedeelten contactgeluid zo veel mogelijk moet tegengaan, en verbiedt parket, laminaat, stenen, tegels en andere harde vloeren, behalve in keuken en sanitaire ruimten. Tenzij de vloer voldoet aan een norm uit het huishoudelijk reglement of van de vergadering, of, als die er niet is, de contactgeluidisolatie (Ico) met meer dan 10 dB verbetert, gemeten volgens NEN 1070 of NEN 5077.

Oudere reglementen kunnen strenger of anders zijn. In een zaak bij de rechtbank Noord-Holland stond in het huishoudelijk reglement kortweg: "Het is verboden parket of plavuizen aan te brengen." De rechtbank vond dat verbod absoluut en stelde laminaat gelijk aan parket.

Op een ondervloer staat vaak een verbetering van het contactgeluid, en daar gaat het vaak mis. Fabrikanten geven meestal de ΔLw, gemeten vanaf 315 Hz. In Nederland wordt vanaf 100 Hz gemeten en dat getal heet ΔLlin. Omdat de lage bonken daarin meetellen, valt ΔLlin lager uit. Volgens TÜV Rheinland komt 10 dB ΔLlin ongeveer overeen met 21 dB ΔLw. Een fabrikant rekent in een toelichting voor VvE's dat 16 dB ΔLw grofweg 5 dB ΔLlin is.

Twee andere valkuilen uit diezelfde toelichting: de 10 dB-norm is afgeleid van wat tapijt van ongeveer 2.200 g/m² op beton gemiddeld haalt, en een ondervloer haalt die 10 dB nooit in zijn eentje. Het gaat om de combinatie van vloer en ondervloer, getest samen. Vraag dus om een testrapport van precies jouw combinatie.

Woon je in een appartement, dan vragen we bij de kennismaking naar je reglement en nemen we de geluidseis mee in de keuze van vloer en ondervloer. Staat er een eis in, dan kiezen we een combinatie die daar aantoonbaar aan voldoet en noemen we die in het voorstel, met de productbladen erbij. Meer over ondervloeren lees je in welke ondervloer kies je.